درود بر فرزندان ایران زمین
متن زیر انشای یک کودک 13ساله ایرانی ست که در مورد کوروش بزرگ نگاشته شده است.
موضوع انشا:نامه ای به دوست ،پدر،مادر و ... بنویسید(نامه ای دوستانه)

سپاس آفریدگار ایران زمین را
هم نژاد آریایی
سلام به تو که پدر من و هر پارسی گویی هستی.سخنانی با تو دارم که کمی از آنها را برایت مینویسم.
من همیشه به شما افتخار کردم،چرا که در این دنیا اعمالتان مایه ی سربلندی ،عزت و برتری من و نژادم بر دیگر نژاد ها شده.
که در کنار تمام فتوحات و عظمتی که که داشتید هیچگاه مغرور نگشتید و همواره باعث و بانی این قدرت را آفریدگار خویش اهورا مزدا دانستید و او را سپاس گفتید و در شادی و غم ،پیروزی و شکست پرچم پندار نیک،گفتار نیک و کردار نیک را برافراشتید و تا دم مرگ عدل و داد را برپا داشتید و علم و هنر را ترویج دادید.
شما آریایی پاک سرشتی بودید که به شیردلان آریایی خود فرمان دادید که با زنان و کودکان کشورهای مورد هجوم کاری نداشته باشند و پس از فتح هر سرزمین به مردمان آن سرزمین این اختیار را میدادید که دینی که میخواهند برگزینند.و مردم آن کشورها به جای ناراحتی از شکست،به خاطر عدل و دادی که برپا می داشتید خشنود و راضی می بودند.
تو هم نژاد مقدس،آریایی بی ریا:
کوروش بزرگ هستی.شاه من ،شاه آریایی ها و حتی غیر آریایی ها.
برای من دردناک است دانستن اینکه، تو با مردم ملل فتح شده چنین با احترام و سخاوت برخورد می کردی ،اما اسکندر ملعون با هم نژادانت چه کرد.
از همه تاسف برانگیز تر این است که بعد از تو در دوره ساسانی بیابان گردان تازی به سرزمین تو یورش می آورند و زنان و کودکان ما را عذاب می دهند و آنان را به بردگی می گیرند و آن وقت دین پاک ومقدس اهورایی ِ زرتشت پیامبر را نابود، وآتشکده ها را ویران می کنند.
براستی تو با سرزمین دشمنان چه می کردی و دشمنان با سرزمین تو چه کردند.
نژادت تا ابد پایدار

منبع